موسى ! چون ياد حضرت ما كنى ، چنان باش كه در حالت ياد ما همه اعضاى تو از هيبت ما لرزان شود ؛ و در وقت ياد كردن ما با خشوع و آرام باش ؛ و در وقت ياد كردن ما زبان را در پس دل دار ، يعنى ، غفلت و پريشانى از خود دور كن و اوّل به زبان دل سخن‌گوى ، پس به زبان سر ؛ و چون در پيش ما ايستادى ، بايست به طريق ايستادن بندهء ذليل . » و نقل است كه يكى از صحابه در بستانى نماز مىگزارد . بازى ديد كه قصد مرغى كرده بود . آن مرغك در ميان شاخه‌هاى درختان مىپريد و خلاصى مىجست . خاطرش بدان مشغول گشت و ندانست كه چند ركعت نماز گزارده است . به [ خدمت ] حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و إله آمد و از آن حال حكايت كرد و گفت : « يا رسول اللّه ! من آن بستان را در راه حقّ صدقه كردم . » حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله آن بوستان را به دوهزار درهم بفروخت و به مستحقّان صرف كرد . و از جمله فرايضى كه رعايت آن لازم است نماز جمعه است كه تأكيد بسيار در قرآن و احاديث در آن باب واقع شده و بعضى از علما بعد از ايمان ، افضل عبادات نماز جمعه را دانسته‌اند . و فرق مخالفين تشنيعات عظيمه بر شيعه مىكنند كه نماز جمعه با اين همه تأكيد كه در قرآن و سنّت واقع شده و وجوب آن متفّق عليه فرق است ، شيعه بر ترك آن اقدام مىنمايند . ليكن ، تشنيع ايشان بىموقع است ، چه محقّقان علماى شيعه نماز جمعه را واجب عينى مىدانند . يعنى ، البته جمعه را مىبايد كرد و نماز ظهر مجزى نيست و جماعتى ديگر ظهر را مجزى مىدانند ؛ ليكن ، افضل جمعه را مىدانند . خداى عز و جلّ در قرآن مجيد فرموده كه ، يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ « 1 » يعنى : « اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! هرگاه بانگ نماز بشود در روز جمعه ، [ 28 آ ] سعى كنيد به ذكر خدا - و مراد به ذكر خدا ، نماز جمعه است يا خطبتين جمعه يا هر دو - آن خير است از براى شما ، اگر بدانيد » . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه ، « به درستى كه خداى عز و جلّ فرض گردانيده بر شما نماز جمعه را پس ، هركس ترك كند نماز جمعه را در حيات من يا بعد از مرگ من ،

--> ( 1 ) . جمعه : 9 .